HAMPAS NG ALON Chapter: 3
…Maaaarrryyyyyyyy aaaaaaannnnnnneee…..
…Maaaaaaarryyyyyyyyy aaaaaaaaaaaaannnnnnneeee….
…MAAAARRRYYYYYYYYYYYY AAANNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNEEEE……
…MAAAAAARRRYYYYYYYYYY AAAAAAAAAANNNNNNNNNNNNNNNNNEEEEE……..
May isang babaeng tumatawag sa pangalan ko, nanggagaling sa malayo yung boses…ilang ulit niyang binabanggit ang pangalan ko…Boses yun ni Inay…si Inay yun tinatawag ako…Inaaayyyy…Innaayyyy nasaan ka???
"Mary Anne…Mary Anne…Gising ka…Gising…."
Nagising ako at bumulaga sa akin ang mukha ng kuya ni Gil…"nananaginip ka" sabi niya…"haaa..aaahhh eh OO, yung nanay ko…" hindi ako makatingin sa kuya ni Gil…"ano nangyari sa nanay mo?" …"wala kuya, wala…hayaan mo na, panaginip lang yun, wala naman masamang nangyari, anong oras na ba? tanghali na yata akong nagising…" umalis na ang kuya ni Gil sa loob ng kwarto at tsaka sinabi "may almusal sa lamesa kung gusto mong kumain wag kang mahihiya…" nakakatuwa naman ang mag-kapatid na ito, kakaiba ang turing nila sa akin…nagtutubig na naman ang mga mata ko…pero pinigilan kong maluha at bumangon na ako at inayos ang aking pinaghigaan. Paglabas ko sa kwarto ay walang tao sa sala o sa kusina, walang tao sa bahay nina Gil kundi ako lang. May naamoy akong pamilyar, amoy tuyo at sinangag na kanin…may nakatakip sa ibabaw ng lamesa, gusto kong tingnan, kaya naman tumingin tingin muna ako sa paligid bago ko tiningnan ang nakatakip, walang tao, walang makakakita, kaya dahan dahan kong binuksan ang nakatakip at doon pala nanggagaling yung amoy ng tuyo na naaamoy ko…ang bango, kaya kumuha na kaagad ako ng pinggan at kutsara at kumain kaagad ako…manilamlam ang tuyo, hindi sobrang alat, at masarap din ang sawsawang suka na may sili at bawang…subo lang ako ng subo na para bang mauubusan, ng biglang paglingon ko sa kaliwa ko ay nandun pala ang si Kuya…pahiyang pahiya ako…parang gusto ko ng tumakbo palabas kahit nabubulunan na ako, ngunit di ko pwedeng gawin yun. "Kain ka lang dyan ha, wag kang mahihiya, pasensya na at yan lang ang handa namin para sa almusal…" hiyang hiya pa din ako dahil namumuwalan ang bibig ko ng kanin…"hhhooooohhheeeegggg….hoooooheeeeegggg" …nakatitig ako kay Kuya…di niya alam na nabulunan na ako…pinilit kong iluwa ng kaunti ang pagkain at tsaka ako sumigaw ng " TUBEEEEEGGGGG!!! TUBBBEEEEEEEEGGGG " napatalon si Kuya sa taranta at dumampot kaagad siya ng pitsel at sinalampak niya sa bibig ko…basang basa ako ng tubig pero nahimasmasan naman ang aking pagkakabulon…" ay sorry sorry nataranta ako…ano ka ba naman kasi, hinay hinay lang…hahahahhahaha" natawa nalang din ako sa nangyari kahit na masakit ang lalamunan ko. Napansin ko na wala si Gil, kaya tinanong ko si Kuya kung nasaan siya " Kuya nasan na si Gil? " parang hindi ako narinig ni Kuya, tuloy tuloy lang siya sa kusina at naghugas ng pinggan. Hindi ko na ulit tinanong si Kuya, baka mamaya kasi ay mairita pa siya akin, kaya tinapos ko na ang almusal at niligpit ang pinagkainan ko. " Kuya saan ko ba pwede tong hugasan? " nakatalikod lang si Kuya at abala sa paghuhugas " Iwan mo nalang dito sa lababo at ako ng bahala dyan " …" Nakakahiya naman ako na ang maghuhugas? " …pinatay ni kuya ang gripo at biglang humarap sa akin at sinabing " Bisita ka dito, hindi ka dapat naghuhugas, kung ako ba ang bisita mo sa inyo paghuhugasin mo din ba ako? " …natameme ako sa sinabi ni Kuya sa akin, OO nga naman! Nagpaalam na mun ako kay Kuya na pupunta na muna ako sa CR para makiligo ulit at magpalit ng damit, syempre susuotin ko ulit ay yung suot ko kagabi. Paglabas ko ng CR ay napansin ako ni Kuya, " San ka pupunta? bakit nakabihis ka na? " …hindi ko alam kung paano ba ako magpapaalam, parang ayaw ko pa ngang umalis dahil wala pa din si Gil at ayaw ko naman umalis na hindi manlang nagpapasalamat sa kanya. " aahh…ehhh, sa tingin ko Kuya kailangan ko ng umalis, hahanapin ko pa din kasi ang Tiyahin ko at nakakaabala na din ako sa inyo dito…at Kuya nasan ba si Gil? saan siya nagpunta? " alam ko narinig ako ni Kuya, sigurado ako dahil kaharap ko siya ng tanungin ko sya kung nasaan si Gil, ngunit ayaw magsalita ni Kuya, medyo may bakas sa mukha niya na parang natatawa siya, alam mo yung parang may nililihim…Nang biglang may tumakip nalang na kamay sa mata ko na nagmula sa likod, hindi ko matanggal, " AAAYYYY….sino to? sino to? " at ng magawa kong makapiglas, humarap ako, si Gil pala! Parang huminto ang oras ng magkaharap kami, ang ganda ng ngiti niya, tuwang tuwa siya ng makita niya ako, ako naman ay may nararamdamang hindi mapaliwanag, parang ang saya-saya ko din ng makita ko si Gil, " may binili ako para sa iyo, sigurado akong magkakasya yan sa iyo dahil kasing katawan mo ang Nanay " talagang sobrang hiya ko kay Gil, hindi ako makapaniwala kung bakit nila ginagawa ito sa akin, hindi naman nila ako ganun kakilala, napayakap ako kay Gil at tsaka ako humagulgol " Maraming salamat sa inyo, hindi ko alam kung paano ko kayo masusuklian sa mga ginawa ninyo sa akin…(hikbi) ayaw ko sanang tanggapin yan, ngunit alam ko na magagalit ka sa akin kapag hindi ko tinanggap ang mga binili mo…" …niyakap ako ni Gil ng mahigpit at hinimas ang ulo ko " Tahan na, Tahan na…wala yun, hindi mo kailangan kaming suklian o bayaran ni Kuya, ginagawa namin ito dahil ginusto namin at hindi para manghiri ng kapalit…sige na magbihis ka na at mamaya hanapin natin ang bahay ng tiyahin mo, may naisip akong paraan para mahanap natin siya " …bumitaw na ako sa pagkakayakap ko kay Gil at tiningnan ko siya sa mata " Maraming salamat talaga…" Paglingon ko kay Kuya upang magpasalamat, nakita ko siya na parang tutang maamo ang mukha at lungkot na lungkot at umaagos nalang ang luha…ngumiti ako sa kanya at niyakap, ang laki laki ni Kuya " Tahan na Kuya, ayos na ako, Salamat din sa iyo ha? hayaan niyo, kapag akoy nakaraos na, babawian ko talaga kayo, pramis ko yan! " kaagad agad akong nagpalit ng damit at sinuot ang mga binili ni Gil sa akin, ang bilis ng pangyayari para akong si Darna na umusok lang ay iba na ang suot, pero syempre ako walang usok.
