Archive for May, 2007

KUBLING PARAISO…YEAH RIGHT!!!

Tuesday, May 29th, 2007

Nagsisimula na naman ang tag-ulan, nakapagtabi ka na ba ng bigas kagaya ng langgam? haaayyy…para sa akin, napakasarap ng tag-ulan, wala kasing alikabok sa daan, malamig at higit sa lahat ay masusuot ko ang mga nakatago kong jacket sa aparador na amoy naptalin balls…pero kapag tag-ulan, mas madami ang nakakainis na situasyon, nandyan ang baha na abot hanggang tuhod at kung sasamain ay lampas tao pa, madalas din ang black out, at dahil black out may nagkakasunog pa kung minsan, nandyan din ang mga sakit kagaya ng lagnat, sipon at yung sakit na nakukuha dahil sa ihi ng daga at dumi sa kanal, isa pa ay yung leather shoes mong pinakaiingatan ay mababasa, tsaka yung Nike mong 6k na pamporma mo mangangamoy imburnal…kapag tag-ulan marami din ang nagkakan(toooooot)tan …ilan kaya sila, hindi ko alam at hindi iyan ang gusto kong ikwento sa blog ko ngayon.

Nakapunta ka na ba sa Antipolo? ako OO, dun sa liblib na lugar sa Antipolo kami nagpunta ng pamilya ko noong linggo, doon namin ginanap ang aming Family Outing sa lugar na kung tawagin ay Kubling Paraiso…At doon ko din naranasan ang horror na hindi ko inaasahan…saan ka ba naman nakakita ng swimming pool na wala manlang filter? tanginang yan yung tubig kulay green na at may lumot na yata yun, tapos yung mga naliligo wala ng banlaw banlaw, talon kaagad sa pool ang mga putangina…yung iba pa nga nagbabasketball eh, pawis na pawis tas magpapalamig sila sa pool!!! Maganda sana yung lugar kaso kulang sa maintenance, tago ito (kubli nga eh dabah?) madaming puna at madami silang iba’t ibang klase ng pool, may pambata, may malaki, may maliit, may mababaw, may malalim at mayroon pa silang mga slides at 50 pesos lang ang entrance at mura lang ang mga cottages nilang may kwarto…anyway, so nagpunta kami ng utol ko sa malaking pool kahit na nandidiri na kami, naisip namin na sayang naman yung pinunta namin dun eh, so ako nagpadulas at anak ng puta muntik ng mabutas ang shorts ko na bagong bili ko pa naman dahil sa slide nilang parang hollow blocks ang kutis, ang gaspang, yung pamangkin ko nga muntik ng magsugat ang pwet eh. Ilang sandali pa ay biglang sumisid ang utol ko at sa kanyang paglutang may nakita na lamang akong sipon o’ plema na nakadikit sa patilya nya, diring diri kami kaya talaga naman nagbalak na akong umahon at ng aahon na ako ay may nakita naman akong suka sa tabi ng pool, may hotdog pa eh, siguro sa bata yun, maduwal duwal talaga ako,sabi ko ”hindi na ako maliligo, magbabanlaw na ako”. Bumalik na ako sa cottage namin at nag-yosi muna at kape saglit bago ako magbanlaw, nalaman kong mayroon palang CR sa loob ng cottage namin kaya naman natuwa ako kasi solo namin, ngunit sabi ng nanay ko na wala daw lock yung CR, sira daw…naisip ko OK lang yun, kaya ko ng remedyuhan yun. Pagpasok ko ng CR, bumulaga nalang sa aking mga mata ang nakakapandiring kubeta nila, barado ang alulod, naninilaw na ang tiles at yung shower curtain nila ay ubod ng dumi at kulay putik na (pramis nasusuka na ako habang sinusulat ko ito) wala akong nagawa at kahit nakakadiri ay tiniis ko nalang makapagbanlaw lang ako, kaya sinara ko nalang ang shower curtain at nagsabon to the max nalang ako, take note, mahina pa ang daloy ng tubig sa kubeta nila.

Hindi ako nag-enjoy sa Family Outing namin kagaya ng naiisip kong mangyayari, akala ko uuwi kaming may mga ngiti sa labi at magandang ala-ala ngunit kabaligtaran pala ng lahat. Kaya naman napag-isipan nalang namin na gumawa nalang ulit ng isa pang Family Outing this coming month kung saan kahit medyo mahal ang entrance ay malinis naman at talagang mag-eenjoy kami.

Kaya warning to sa inyong lahat, wag na wag kayong punpunta dun sa Kubling Paraiso na yun, kung ayaw ninyong masuka at makakuha ng sakit…Kaya minsan ay mabuti pang magbayad ka ng medyo mahal at talaga namang sasaya ka, kaysa makatipid at magkaroon naman ng masama at nakakadiring karanasan…

…eeeeeeeeeeeeeeewwwwww!!!!

karapat-dapat ngang ikubli na yang paraiso niyo at ng hindi na matunton ng kung sino.

Gone without a trace

Friday, May 11th, 2007

One of the saddest part of our lives is to lose someone you love. Someone who’s been around with you for a long time. Someone who guards you when you sleep at night. Someone you can cry with you when you feel sad and makes you say ” at least i have you”. Someone who’s always happy and excited everytime he see’s you, sometimes run towards you just to express how much he loves you. Takes away your stress after a very busy day. Very seldom you could hear complaining. And most of all, Someone who gives unconditional love. An Angel in disguise indeed.

Last Monday, i went home from the office, a bit tired and hungry, that all i could think about is to eat and rest. Before I entered our house, my dogs are already agitated to see me, if i will translate what they are saying, it could go something like ” BERT BERT!!! ITS SO NICE TO SEE YOU! WHERE HAVE YOU BEEN? ARE YOU OK? HOW IS YOUR DAY? WE ARE SO HAPPY TO SEE YOU AGAIN!” so i tap both of their heads and i told them not to go inside and stay in the front yard, they followed my order, then i went inside, and dress down, and eat, then rest on the sofa and play computer for a while. After 2 hrs, before i go to sleep, i make sure that i feed our pets already, including our almost 1 year old crazy cat who never gets full, always pinching food even if we can see him, he has an endless appetite I’m telling you! but a good mouse killer! So i prepared their food and distribute it one by one to them. We always have a system when serving their food so that they wont fight over it. I always give my 2 yr old retarded white dog named Papi his food, cos he stays at the backyard,well just to describe him to you, He’s only behave when sleeping, always growling and barking in nonsense and doesn’t play much with us, He’s stinky cos he doesn’t like to take a  bath, sometimes he has a lot of fleas. I think he needs to be delivered to a mental institute for dogs, when we got him from our cousin, he has hydrocephalus! Anyway, then after Papi i serve Kitty who is A.K.A. KITTY even though he is a cat now.. Then Lastly my favorite 6 year old canine Grinchy! Grinchy is my favorite, my classmate from college gave him to me as a gift cos i lost my black dog Radge before, Grinchy was a very cute puppy when he came to our famliy… He leaks and poo-poo a lot on the floor, well thats just ordinary for a puppy who is still adjusting and learning ways on how to be a deomesticated dog. Grinchy for me is my Bestfriend, though i dont give him a nice bath a lot for the past few months, i seldom see him since i got a new job too, but when we have time for each other, we’re like chicharon and vinegar together. I used to run with him, touch his ears til he gets annoyed, I always take a picture of him and sometimes video too, i also scratch his tummy til he fall asleep, and i also remove his fleas and ticks 1 by 1 with my bare hands just to make sure he’s not having them… We have a lot of good times together, since i have him in my life, He is definitely a part of my family and WE LOVE HIM SO MUCH!!! Anyway back to my story… When i went out to give Grinchy his meal, He’s not there, so i whistled to call him and to tell him that dinner is served, but he didn’t showed up, so i thought maybe he’s just wandering somewhere. So i closed the door and went to bed.

I woke up early the following day because me and my siblings have to go to my Dad’s at the cemetery co’z that day is his death anniversary. We’re all preparing when my sister told me that Grinchy haven’t eaten his meal yet since last night. I got alarmed and worried, but i calmed myself and think positive, I said, Maybe he went somewhere again with a female dog just like before, I’m sure he will come back later after he gets a score! Then we head to the cemetery and spent a few hours there. I didn’t went home on that day, I stayed for a while at my tita’s place…and thats when the horror begins…

My Sister texted me that my niece is crying while holding a picture of her and Grinchy, because He hasn’t come back yet, thats when i felt really really worried, so i told them to ask our neighbors about Grinch and thats what they did, but still he is nowhere to be found. I kept thinking about him on that day…”Where is he?” I’m wondering what happened to him. Still i want to remain calm and positive, I’m sure he will be back, He will come back and i will see him again…

The following day, i called home and i spoked to my brother and I asked if Grinchy had come back already, but still no sign of him he said. My eyes begins to get watery while speaking to my brother, he knows that I’m very bothered and worried, He told me that he went out to find him but still negative…that whole day, my mind is pre-occupied with Grinchy, some of my friends and neighbors said, maybe someone took him and butchered him already…Yeah, THANKS!!! that really helps!

Three days have passed and my sister already found a new dog, she bought a puppy who looks like Grinchy, I am happy about it… But still no sign of my Canine Bestfriend, til now I’m still hoping that he will come back, and also hoping that one day I will go home and he will greet me again with his wagging tail… that one day he will lick my face with joy and excitement and we will continue the best of our years again…

Where are you Grinch? Where have you gone? We miss you so much. I still cant move on. I LOVE YOU GRINCHY!!!Grinchy_missing

Isang Gabi sa PG

Thursday, May 3rd, 2007

Just last month, nagpunta kami ng Puerto Galera, sarap kasing mag-beach- Lusong sa dagat, mahampas ng alon, namnamin ang simoy ng hangin na nagmumula sa malawak na karagatan, pagmasdan ang mga (patay) na korales natin at ang mga ilan ilang maliliit na isdang palangoy langoy at di mapakali kapag nakakakita sila ng taong paparating, kumain ng kumain at syempre mawawala ba naman ang inuman?

Bago kami nagpunta ay nagplano muna kami kung saan kami sasakay at kung paano kami babyahe, kaya naman nag-surf (ayan summer na summer, SURFING) kami kaagad sa internet at sa aming paghahanap at napunta kami sa isang site na mayroong package na papuntang PG..ang pangalan ng tours ay SIKAT TOURS, nagke-cater sila ng Bus at Ferry papuntang PG which is 600 per person/single trip..medyo may kamahalan ng konti pero OK na, kasi hindi ka na mahihirapan dahil package na nga dibah? So, nagpareserve na ako ng single trip a week before sa na-set naming araw ng pag-alis.

Dumating na ang pinakahihintay naming araw, 6am palang gising na kami at dali dali kaming tumungo sa Malate kung saan nandun sa may CITYSTATE TOWER HOTEL located ang SIKAT TRANSPORT. Maaga pa kami ng isang oras bago ang departure namin from Manila to Batangas Pier kaya kumain muna kami ng Heavy Breakfast para di kami gutumin sa daan habang bumabyahe. 8pm at lumarga na ang bus, OK naman ang bus nila, iilan lang kami at malamig naman ang A.C. nito, karamihan nga sa mga sakay ay mga foreigner eh, yun kasi ang madalas nilang customer.Kwentuhan, Sight seeing, Music at  konting chi-cha muna kami sa byahe, natrapik pa nga kami malapit sa pier kasi may ginagawang fly-over dun…

At eto na ang nakakabwisit na  parte…

Bumaba na kami ng bus at dahil medyo late na kami para sa ferry ay talagang pinagmamadali kami ng SIKAT TRANSPORT na yan. pumasok na kami sa Pier at kinumpiska pa ang lighter ko, dahil bawal daw yun, so OK sige, baka nga naman pagmulan pa ng sunog or aksidente at ako pa ang masabit. Sige lakad lang ulit kami…Wait…2nd time ko na nga pala itong pumunta ng PG pero talagang hindi ko mapigil…im still so excited lalo na sa pagsakay ng ferry!!! Iniisip ko sasakay kami ng Ferry tapos dun kami sa harapan at pagmamasdan ang dagat habang humihithit ako ng sigarilyo at umiinom ng sopdrinks at umaasang baka masilayang muli ang mga Dolphins na sumasabay sa andar ng Ro-Ro…Pero PUTANGINA!!! laking gulat ko na isasakay pala kami sa isang BANKA!!! malaki ng konti sa normal na banka ito, pero naisip ko, na lugi kami sa binayaran naming fare… :-( pagsakay namin ng banka ay may nakita pa akong mama na nagsisindi ng sigarilyo sa loob, tarantaaadddd…. wala na akong nagawa… punong-puno na nga bagahe ang Bankang sinasakyan namin kaya naman ang ibang pasahero ay nagsisimula ng mag-init ang ulo at magalit, yung mga foreigner naman ay kiber lang at sinusunod nalang ang tinuturong upuan…oooopppsss di pwepwede sa mga noypi yan, aba yung isang ale tumayo na at nagsisisigaw, ”ANO BA KAYO??? PUNONG PUNO NA PASAKAY PA KAYO NG PASAKAY??? BUHAY ANG DALA DALA NIYO DITO!!! ” at ayun wala din namang nangyari sa sigaw niya kaya bumaba nalang siya kasama ng binata niyang anak na hindi naman niya kamukha… pero hindi pa dun natapos ang tensyon, yung mama na nakita kong nagsisindi ng yosi ay tumayo na din at nagbanta ” ANO BA KAYO? PUNO NA SINABI EH! KUNG MAGPAPASAKAY PA KAYO, ISUSUMBONG NAMIN KAYO!!!  ngunit ganun pa man, ay wala pa ding nangyari, nagtaka talaga ako kung bakit sa banka kami pinasakay ng anak ng pating na SIKAT TRANSPORT na yan!!!

Di nagtagal ay umalis na din ang Banka.OK naman ang andar namin, nakakalula lang talaga, at napansin kong pabilis ito ng pabilis at habang papabilis ito ng papabilis at unti unti din kaming pinapasok ng tubig na nagmumula sa gilid ng bangka…anak ng tinapa…basang basa ang short namin, wala pa man kami sa white beach ay parang naligo na kami…pati yung mga luggage ng mga pasahero ay basang basa na din…yung isang babae nga eh naiyak nalang sa takot. Nanghihinayang ako sa binayad namin…sana nag-commute nalang kami sa ibang paraan…pero wala na kaming magawa dahil nandun na kami eh, so we just took it as a lesson, never ride again sa SIKAT TRANSPORT!!!  kaya pala puro foreigners ang customer nila ah, teka, hindi cutomer eh, BIKTIMA!!! kasi hindi makaangal sa kanila at hindi familiar ang mga kawawang foreigners sa pamasahe…dami talagang mga gagong pinoy!!!

Pagdating namin sa may Muele, sinalubong kami kaagad nung sundo namin mula sa Hotel, naks talagang may pangalan pa siyang winawagayway eh…so sabi ko ”ok din yung hotel ah, may service pa” ;-) at ayunnnnnnnnnn……umarangkada kami… pagdating sa hotel  nag-settle muna kami kung saang kwarto kami matutulog..then naligo, tas kumain tas uminom ng kaunti, tas tumingin tingin sa paligid at natulog muna noong hapon…… at ng biglang DYARAAAAAANNN!!!  Gabi na po ng magising kami.wala na kaming mabilhan ng pagkain at wala na ding masyadong pumapasadang trisikel..kaya ayun, nagkwentuhan nalang kami at uminom hanggang sa nakatulog..kinaumagahan nagswimming kami, nagrent kami ng snorkels at nagkuhanan kami gamit ang underwater camera sa dagat, syempre saan pa ba??? BLUE CRYSTAL nga pala ang pangalan ng hotel 995 per person/night sila, mas mura kaysa sa ibang hotel dun sa PG yung iba kasi 1500 per person/ night or 1200. libre na din ang almusal namin nun, masarap naman kahit paano. mga 10pm na ng magbalak kaming umuwi nalang at wag ng magpagabi. Hinabol namin ang huling byahe ng SuperCat dun sa Pier at 1st time kong makasakay ng Super Meow! sarap pala, aircon siya, may TV (Pacquiao vs Morales ang palabas ampotah) pwede kang bumili ng pagkain sa loob…bumili kami ng instant noodles at tinapay kasi hindi pa kami kumakain ng lunch at ilang oras pa ang babyahihin namin. 240 ang SuperCat tas yung bus na mula sa Batangas pier to manila ay nasa 150 lang yata, so magkano yun? 390? sabihin na nating 500…at hindi 600 gaya ng bwisit na SIKAT TRANSPORT NA YAN!!!! kaya kung ako sa inyo? kung pupunta kyo ng PG..mag-commute nalang kayo or magdala ng sasakyan at para hindi kayo maabuso gaya ng mga foreigner.

Re-cap:

Trisikel Fare 100php from Blue Crystal Hotel to bayan

Trisikel Fare 500php from Blue Crystal Hotel to White Beach back and fort

BCH Service shuttle 200php from BCH to Pier…

Beer 25

Sopdrinks 25

Meal 300+ main dish

Fun being with your Loveone in Puerto Galera? … PRICELESS!!!

so get a Visa Mastercard NOW!!!